De Argentijnse keuken heeft, net als de rest van de Argentijnse cultuur, een sterke invloed ondergaan van de Spaanse en de Italiaanse cultuur, en daarnaast hebben ook andere Europese en Zuid-Amerikaanse culturen er hun stempel op gedrukt. Wanneer je het over Argentijns eten hebt roept dit meestal een robuust beeld op van sappige biefstukken, kruidige Malbecwijnen en de caramelachtige smaak van dulce de leche.
Alhoewel Argentinië de afgelopen jaren een werelds imago heeft weten op te bouwen, bestaan er tussen de verschillende keukens van het land nog steeds grote verschillen: in de steden, met name in Buenos Aires, tref je een moderne mix aan, terwijl de keuken op het platteland nog steeds meer gebaseerd is op traditionele formules.
Over het Argentijnse vlees wordt vaak gezegd dat het het beste ter wereld is; dit verklaart misschien waarom Argentijnen de hoogste vleesconsumptie per jaar per hoofd van de bevolking hebben, met een gemiddelde van 75 kilo per persoon per jaar. Met name in Gaucholand is het niet ongebruikelijk om meer dan een keer per dag vlees te eten. De Argentijnse runderen worden gevoed met gras, waardoor het vlees een steviger structuur heeft, minder vet, meer spieren en smaakvoller is dan het vlees van vee dat met ma?s wordt gevoerd. Je kunt het vlees ‘asado’ bestellen, op de barbecue, ‘a la parilla’, gegrild, aan het spit, gestoofd of gevuld, en het wordt vaak opgediend met aardappelen, groente en chimichurrisaus; bereid met onder meer peterselie, olijfolie en knoflook. Bij de alomtegenwoordige ‘parilladas’ op straat, en in de restaurants die zich specialiseren in barbecues, zijn grote, open roosters te zien waarop vaak verschillende soorten vlees bereid worden. En om het Argentijnse vleesfestijn compleet te maken, zullen, naast het rundvlees, ook chorizo, bloedworst, lamsvlees, varkensvlees en kip niet ontbreken.
Ook Italiaanse klassiekers, groente en salades staan in Argentinië veelvuldig op het menu. Pastasoorten als tallarines of fettucine, ravioles, ñoquis oftewel gnocchi en canelones worden overal veel gegeten. Andere traditionele gerechten zijn empanadas; kleine pasteitjes gevuld met ingrediënten als vlees, kaas en groente, sandwiches de miga, oftewel sandwiches van brood zonder korst belegd met koude vleeswaren en kaas, en milanesas oftewel schitzels, welke vaak opgediend worden als snack of in een sandwich met papas fritas. Tot de meer klassieke gerechten behoren onder meer puchero, een stoofpot bereid met verschillende soorten vlees en groente, zoals ma?s, uien, paprika’s en aardappelen en carbonada of locro, een rundvleesstoofpost met ma?s, pompoen, rijst, aardappelen, bonen en/of chorizo.
Ter afsluiting van de maaltijd zal een postre oftewel nagerecht zeker niet ontbreken. Flan oftewel caramelpudding en alfajores (koekjes bereid met ma?zen gevuld met dulce de leche) zijn de favoriete zoetigheden van de Argentijnen, net als hun helados oftewel ijs, dat ontstaan is uit het Italiaanse gelato.
Een ander symbool van Argentinië is yerba mate, een bittere, cafe?nehoudende thee die gewoonlijk bereid wordt met de losse thee in een ‘mate’, of een uitgehold soort calebas en wordt gedronken door een bombilla, oftwel een metalen soort drinktuit. ‘Mate’ bestaat niet uitsluitend in Argentinië, maar wordt ook in heel Uruguy en in andere delen van Zuid-Amerika gedronken. Argentijnen dragen hun ‘mate’ de hele dag bij zich, en drinken vaak samen mate als een typische gewoonte onder vrienden. Afhankelijk van de regio wordt de mate gezoet of ongezoet gedronken, en al dan niet vermengd met extra kruiden.
Buenos Aires heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een in gastronomisch opzicht interessante bestemming, met de wijk Puerto Madero als hoofdstad. De keuken van Buenos Aires is gebaseerd op een Europese stijl met lokale invloeden en wordt beschreven als ‘criollo’ of creools, of ‘porteño’. Niet alleen worden in Buenos Aires klassieke en moderne vleesgerechten geserveerd, ook liefhebbers van meer etnische smaken en vegetariërs komen aan hun trekken.
Het eten in Argentinië is over het algemeen minder pikant dan het eten in veel van de buurlanden, maar ook wat dit betreft bestaan er grote verschillen tussen de verschillende delen van het land. Het noordwesten heeft veel duidelijker de invloeden uit de tijd vóór de komst van de Spanjaarden behouden, en daar kookt men dan ook met vele soorten Indiaanse groente; in het noordwesten wordt op veel grotere schaal rijst en zoetwatervis geconsumeerd, terwijl deze regio tevens de rest van het land voorziet van yerba mate; in delen van Patagonië is invloed uit Wales merkbaar, en aan de zuidkust worden veel schaaldieren en vis gegeten, vaak in Italiaanse stijl.
Naast het uitgebreide en gevarieerde aanbod op culinair gebied, is Argentinië uiteraard ook het land van een grootschalige wijnindistrie, en de traditie van de wijnproductie dateert vanaf het midden van de zestiende eeuw. Pas in de jaren ’80 van de vorige eeuw begon Argentijnse wijn echter pas op te bloeien tot wat het vandaag de dag is. Het vruchtbare land, de hoogteverschillen en de vele verschillende temperaturen dragen bij aan de hoge kwaliteit van de wijn die in Argentinië geproduceerd wordt. Je zou kunnen zeggen dat wat het rundvlees betekent binnen de Argentijnse keuken, de ‘Malbec’ dat doet voor wat betreft Argentijnse wijn. De Malbecdruif, een Europese variant die het in Frankrijk nooit goed heeft gedaan, is de meest bekende, maar andere op grote schaal geteelde rode druiven zijn Cabernet Sauvignon, Merlot en Syrah. Ook de witte Torrontesdruif, die oorspronkelijk uit de Middellandsezeegebied komt, is vrij populair in Argentinië, net als de Chardonnay en de Sauvignon Blanc.